Stanisław Grzesiuk, zwany bardem z Czerniakowa, propagujący folklor przedwojennej stolicy, wykonujący znane szlagiery. Lecz w moich myślach, jest przedewszystkim pisarzem. "5 lat kacetu", "Boso, ale w ostrogach" i "Na marginesie życia". Autobiograficzne, traktujące o trudnych tematach - obozach koncentracyjnych czy walce z gruźlicą, ale pokazujące jak o rzeczach strasznych, można pisać z dystansem i ze swadą.

Czy ktoś jeszcze czytał tego autora?

Powtarza się historia, jak przy "Egipcjaninie Sinuhe".

"Na marginesie życia" posiadam w domu, mama kiedyś kupiła, przeczytała, mówiła, że niezbyt jej się podobało, ale nie potrafiła powiedzieć, dlaczego (czytała tę książkę dawno). W każdym razie książka stoi na mojej nowej półce i czeka na swoją kolej.

Ja zaczęłam od "5 lat kacetu", potem dopiero "Boso, ale w ostrogach" i "Na marginesie  życia". I nie wydaję mi się, że coś straciłam. Raczej zaczęłam od najlepszej.

Ja zaczęłam od "5 lat kacetu", potem dopiero "Boso, ale w ostrogach" i "Na marginesie  życia". I nie wydaję mi się, że coś straciłam. Raczej zaczęłam od najlepszej.

Oczywiście, że zaczęłaś od najlepszej, ale czy to warto poznawać czyjeś życie (zwłaszcza takie jak Grzesiuka) od środka?... Jak ktoś lubi Muńka Staszczyka i Szwagierkolaskę, to "Boso, ale w ostrogach" mu się spodoba .

Grzesiuka poznałam dzięki mojemu tacie który podarował mi "Boso ale w ostrogach" i "5 lat kacetu" do mojej skromnej wtedy biblioteczki. Przy pierwszej książce ubawiłam sie po pachy, gdy opisywał swoje potańcówki, nauki w szkole, pracę w fabryce, majstrów i podawanie piłek tenisowych (hahaha). Natomiast "5 lat kacetu " tak mną wstrząsnęło, ze ilekroć sięgam do tej książki mam łzy w oczach pomimo, ze napisał ją lekkim językiem  i dużo w niej wątków humorystycznych.Jednakże sama świadomość tego okrucieństwa, fakt, że sam to przeżył nie pozwala przejść obojętnie...polecam każdemu, Grzesiuk i jego przewrotny humor naprawdę porusza..jego 3 ksiażka "Na marginesie życia" również jest napisana tym jego nonszalanckim stylem, dotyka trudnych sfer jak śmiertelna choroba, śmierć, jednak 2 poprzednie to dla mnie majstersztyk...