Nie ma co ukrywać, że panu P. lepiej wychodzą opowiadania.

Zdecydowanie się zgadzam. Dodam, że najlepsze są te opowiadania nie za długie.

Ja nie wiem, które jego opowiadania są najlepsze. Jak narazie przeczytałem 5 część sagi Oko Jelenia, wychodzące z pod jego pióra. Moim zdaniem książki są ciekawe i nie uważam że nie powinien pisać dłuższym powieści. Jego książki połykam po prostu w całości i nie moge się doczekać kiedy napisze następne.

Nowe wydanie "Norweskiego dziennika" ma znaleźć się w księgarniach od 25 lutego, więc niedługo. Oko Jelenia, jak dobrze się orjentuje, dopiero będzie rozpoczynany. Pilipiuk zapowiedział, że to właśnie nad nim będzie teraz pracwał.

Jestem w połowie 2 tomu i mam mieszane uczucia."Droga do Nidaros" świetnie się zaczyna a potem jest już tylko gorzej."Srebrna łania z Visby" jest  znacznie lepsza ale już teraz mogę stwierdzić,że jeśli tak jest do samego końca to autor mógł spokojnie z 6 rozwleczonych tomów zrobić 3 naprawdę ciekawe.Seria raczej nie jest dla młodzieży,zbyt dużo gwałtów i babrania się w ludzkim mózgu,choć z drugiej strony w dobie internetu młodzież nie takie rzeczy pewnie widziała i nie o takich czytała.Teorii spiskowej dziejów jak na razie nie widzę w tym żadnej-ot kolejna wizja pisarza,motyw przenoszenia się w czasie bardzo mi pasuje,ciekawe rozwiązanie z tymi scalakami i gdyby brać to na poważnie to jest to autentycznie przerażające.Nieudany eksperyment ze scalakiem Heli na który nakłada się pamięć żydówki Estery działa na wyobraźnie i sprawia,że czuję się nieswojo.
Mam chęć czytać dalej.

Tak się zastanawiam nad tym rozwleczeniem i myślę,że JLR doszła do słusznych wniosków.Coraz szybsze tempo życia,kalejdoskop barw i wydarzeń nieustannie migający nam przed oczami,telewizja,internet sprawiają że coraz trudniej skupić nam uwagę na dłuższych opisach,zdaniach wielokrotnie złożonych.Jeśli zasiadamy do lekkiej lektury a taką z założenia ma być cykl Oko Jelenia oczekujemy że jej czytanie przebiegnie równie lekko i bez większego wysiłku i zastanowienia.Króluje lakoniczność,skróty myślowe.Nasze prababcie przy świecach czytały powieści romantyzmu czy pozytywizmu i jestem przekonana,że nigdy nie doznały tego uczucia rozwleczenia a wtedy często takie te powieści były.Ich wyobraźnie była chyba bardziej wyostrzona,rozbudowana,otwarta.
 Co do Oka Jelenia kończę 4 tom i to uczucie rozwleczenia zauważyłam jak do tej pory jedynie w 1 tomie-jak na razie najgorszym.Cykl fajnie się czyta,zobaczymy jakie będą 2 ostatnie tomy.Nie mam ostatnio zbyt dużo czasu na lekturę.