Hm, ostatnio czytałem bardzo słabo napisane kroniki świata wynurzonego, autorka jakoś nie przekonała mnie do swojego świata. Może nie jestem fanem opisu świata niczym w nad Niemnem, ale tu Licia Troisi się nie wykazała. Ponadto miałem wrażenie, że czytam nie książkę, a jej streszczenie. Było to moje pierwsze z tą autorką spotkanie, może inne książki ma lepsze, jeżeli nie to nie wiem skąd tytuł bestselerowej pisarki

LÓD Dukaja, chyba najgorsza książka jaką czytałem, napisana trudnym do przebrnięcia językiem, początek nawet ciekawy, ale im dalej w las tym gorzej. odradzam kupno tej książki.

"Opowieści o pilocie Prixie" Lema - ta książka zraziła mnie do fantastyki (ile można czytać o musze na szybie, o ile dobrze pamietam) , ale na studiach sięgnełam po inne i nawet śp. Lema i nie zawiodłam się.

Straszną męką było czytanie parodii Zmierzchu - "Nightlight". Porzuciłam też czytanie "Wigilijnych psów" Łukasz Orbitowskiego - mimo że pomysły interesujące to napisane nudno... Od tej pory też staram się czytania opowiadań. No i "Gra Geralda" Kinga. Daleko nie doszłam, ale im głębiej tym ciężej się czytało.

Do mojej wcześniejszej wypowiedzi powinnam dodać również "Czystopis" niestety. Niestety bo "Brudnopis" był rewelacyjny, ale czytanie drugiej części to był istny koszmar. nie dałam rady jej doczytać do końca. usypiała mnie jak żadna inna po dwóch-trzech stronach.

'Uczennica Maga' T. Canavan. męczyłam, męczyłam, aż rzuciłam w kąt. tego nie da się przeczytać.

Zmrok Tim Lebbon

„Mocna dark fantasy w tradycji Gaimana i Lovecrafta. Księga 1 mrocznej sagi, nagrodzona British Fantasy Society Award dla najlepszej powieści 2007...”
W ten oto sposób, zostałam uwiedziona, a raczej zwiedziona notką wydawcy…
Nie wspomnę już o recenzjach, pisanych prawdopodobnie „na zamówienie”, których to autorzy zachwalają „Zmrok”, posiłkując się analogią do obrazów uwielbianego przeze mnie Beksińskiego.
Książka z mocnym dark, oraz wymienionymi autorami/artystami ma niewiele wspólnego, a patos i niekonsekwencja aż razi.
Autor sili się na mroczny klimat ale nie oddaje jago atmosfery. Owszem, leje się krew, owszem jest masakra za masakrą, ba –  mamy nawet gatunek ludzki hodowany na żywność, zjadanie oczu, wypijanie mózgu, itepe. I… głównego bohatera debila (19-latek zachowujący się jak 12 latek z problemami emocjonalnymi), albo głównego debila – bo wszyscy bohaterowie zachowują się zgoła irracjonalnie.  Sam autor natomiast, kompletnie nie panuje nad postaciami, popadając ze skrajności w skrajność
Lebbon starał się wykorzystać motyw powieści drogi, co też mu nie wyszło. Niby idą nie wiadomo gdzie i nie wiadomo po co, ale prowadzi to jedynie do podniesienia się kącików ust – z zażenowania.
Podsumowując: powieść zasługuje na miano najgorszej książki, jaką ostatnio czytałam. Szkoda czasu!

A tego: British Fantasy Society Award , to już kompletnie nie mogę zrozumieć.

Nie wiem co na to admini - ale szczerze - szkoda kasy.


e: kup sobie Pustkę - Sny Hamiltona. Cena niewiele większa, a książka trzyma poziom - zresztą jak cały Hamilton.