Kinga na pewno polecam, nie dawno widzialam film "Mgla " na podstawie jednej z jego siazek i przyznam szczerze,ze film mi polecono. ogladajc go bylam troche znudzona i tak jak ktos wspomnial wczesniej potwory przedstawione raczej sztucznie jednak uwazam,ze warto bylo zaczekac do konca. po skonczonym filmie siedzialam poprostu zszokowana, czulam sie tak jak ta osoba po drugiej stronie ekranu!!! zaluje,ze nie przeczytalam ksiazki bo na pewno bylaby ciekawsza ( po obejzanym filmie nie wiem czy sie zdecyduje, gdyz znam juz zakonczenie)

Ciekawie byłoby przeczytać najpierw wszystkie książki Stephena Kinga, a potem jego synów. I porównać, wyciągnąć wnioski. Może znalazłam komuś zajęcie na ładnych parę miesięcy?

Niejeden fan Kinga tak zrobił, ze mną włącznie I wbrew pozorom synowie nie wzorują się mocno na ojcu.

No, proszę. Ale może to i dobrze, że nie kopiują ojca.

Wczoraj obejrzałam "Skazani na Shawshank". Podobał mi się... ale jako osoba, która zwraca uwagę na szczegóły, mocno się dziwiłam, jak to wszystko mogło tak gładko pójść. Chociażby ta ucieczka i wydostanie się z celi przez dziurę zaklejoną plakatem... wydawałoby się, że wszystko jest w porządku, jednak... jak plakat został z powrotem przyklejony? Albo to, że nikt nie zwrócił uwagi na buty uciekiniera... jak też później przebranie się w inne ciuchy podczas gdy przez 450 metrów musiał czołgać się w niesamowitym smrodzie... przecież ubrania też musiały tym przesiąknąć. Mogłabym wymieniać i wymieniać...
Nie wiem, jak zostało to przedstawione w książce, bo jeszcze jej nie czytałam, ale film nie był dla mnie zbyt wiarygodny. Choć warty obejrzenia.

Jeśli chodzi o Rose Madder, jestem zachwycona. Bardzo głęboka powieść o nieszczęściu, walce, kobiecości i mrocznej stronie naszej natury, z której niekoniecznie zdajemy sobie sprawę.

Jeśli Rose Madder tak Cię zachwyciła, to polecam jeszcze pozostałe dwie książki, z tzw. kobiecej trylogii Kinga: rewelacyjną Dolores Claiborne i trochę słabszą wg mnie Grę Geralda. To także książki o silnych kobietach, nad którymi znęcają się ich mężczyźni... Jedne z lepszych, "głębszych", czy wręcz psychologicznych książek Króla.

Kinga zazwyczaj omijał z daleka, jakoś mnie nie ciągnie do niego, tylko raz dałam się skusić, spodobał mi się tytuł książki "Oczy smoka" - sama historia nie była zła, chodziło w niej o to, że pewien mag pragnął przejąć władzę nad pewnym królestwem, wrobił syna króla itd, nie przypadł mi do gustu sposób opowiedzenia historii.

Ciężko jest ocenić pisarza po jednej książce; zdecydowanie 'Oczy...' nie były dobrym wyborem na początek
No i spojler! Mogłeś komuś zepsuć zabawę 

Bez przesady, przecież nie piszę, jak się to kończy, wspomniałam mniej więcej, co było napisane na okładce, zarys fabuły.
Samego pisarza nie oceniam, też uważam, że jedna książka to za mało, ale mam wrażenie, że jego styl raczej nie przypadnie mi do gustu.

Kingiem zaraziła mnie moja chrzestna, która w domu ma biblioteczkę składającą się głównie z książek tegoż Pana. I muszę przyznać, iż była to miłość do pierwszego wejrzenia wręcz. Każda książka zaskakuje choć wciąga (przynajmniej mnie) w połowie

Według mnie, King poszedł na łatwiznę. Praktycznie wykorzystał ten sam pomysł, którym posłużył się w Desperacji.

Niekoniecznie musi to być w ten sposób. King ma bez wątpienia talent literacki i bez wątpienia kocha słowa, kocha pisać. Ma mnóstwo pomysłów i po prostu je opisuje. A, że doszedł już w życiu do takiej pozycji, wyrobił sobie ogromną renomę, nie przejmuje się zapewne tym, by każdy tekst czynić najlepszym jaki tylko może być.
Kiedyś czytałem gdzieś w Internecie porady dla ludzi, którzy chcą wydać książkę. Była tam mowa o formie, w jakiej trzeba wysłać swój tekst. Autor sugerował, że powinien to być znormalizowany maszynopis, no chyba, że ma się taką markę jak Lem, bo od niego to i na papierze toaletowym tekst by przyjęto.
Z Kingiem jest podobnie. Lepsza, gorsza powieść, każdy wydawca i tak wydrukuje, bo wie, że to pewny zysk. Fan Kinga kupi każdą jego książkę.

Jak się napisało kilkadziesiąt książek, wiadomo, że mogą się pośród nich i nieco słabsze. Ale oceniajmy autora za to, co napisał najlepszego, a nie za to, co mu się mniej udało.