Niesamowity klimat książek Sallingera nie tworzy tylko spojrzenie tego pana na otaczający nas świat, ale głównie język, który wykorzystuje aby tak ciekawe historie ubrać w najzwyklejsze słowa. Lubicie?

Przeczytałam tę książkę, bo jej tytuł padł w pewnym filmie, zainteresowało mnie to. Sama powieść raczej mnie rozczarowała, oczekiwałam czegoś ciekawszego, jakoś ta historia nie przemówiła do mnie, właściwie zirytowała - znudzony student, który nie wie, co z sobą zrobić, nie potrafi się odnaleźć w społeczeństwie i głupio postępował...
Zastanawiam się, jakie są inne powieści Sallingera, lecz na razie nie mam ochoty go czytać.

Cieszę się, że nie tylko mnie ta książka rozczarowała... to znaczy, nie była zła, ale taka jakaś nijaka. Zazwyczaj nie mam nic przeciwko fikcji z gatunku slice of life, wręcz przeciwnie! Tu jednak czegoś mi zabrakło albo to ja byłam niedojrzała (15 -16 lat?), kiedy czytałam.

Zupełnie nie rozumiem fenomenu tej książki. Nie wywarła na mnie żadnego wrażenia, nie zmusiła do głębszych przemyśleń. Mimo wszystko Salingerowi należało się piwo za jeden fragment... Ten, gdy Holden mówi, że chciałby być strażnikiem w zbożu, by chronić innych przed upadkiem (nie pamiętam dokładnie tej kwestii). W każdym bądź razie spoczywaj w pokoju, pisarzu jednej powieści

Holden Caulfield może być ikoną dla młodych Amerykanów, ale niekoniecznie Polaków. Na pewno nie dla tych, którzy okres dojrzewania mają za sobą... Książka stała się bestsellerem, bo poruszała kontrowersyjne tematy dotyczące seksualności nieletnich. Zbuntowanym nastolatkom może imponować wulgarny język, ucieczka ze szkoły, "posmakowanie" alkoholu... Ja poczułam smak rozczarowania tą lekturą.   

Fenomen podobny do "W drodze" - straśnie sławna i straśnie nudna. Inne czasy inna przestrzeń inna kultura ( a jednak!).

Rano usłyszałam w radiu, niedawno znalazłam w internecie, mianowicie:
Toaleta pisarza do kupienia za milion dolarów

I myślę, że jednak znajdzie się jakiś zainteresowany.

Idiotyzm, czy nie, ale ktoś na tym zarobi; jak widać, w dzisiejszych czasach wszystko (i to dosłownie) jest na sprzedaż, ale póki ludzie chcą kupować...

Wydaje mi się, że to, o czym Salinger pisał w "Buszującym w zbożu", jest już nieaktualne, nie robi wrażenia na większości z nas, bo jest na porządku dziennym, że kiedyś było inaczej pod tym względem.
Z tego całego zamieszania wokół "Buszującym w zbożu" wyszła mi jedna pozytywna rzecz - kiedyś tę pozycję pomyliłam z inną.