Sugerując się chociażby tekstami na tyłach okładek "Marina" wydała mi się ciekawsza, "Gra anioła" za bardzo przypomina "Cień wiatru". Barcelona występuje we wszystkich, ale to akurat mi nie przeszkadza. UC, dziękuję za opinię, wybieram "Marinę".

"Cień wiatru" i "Grę anioła" czytałam i szczerze mogę polecić. Książki zaskakujące opisami fabułą, w moim odczuciu nieprzewidywalne.
"Mariny" nie miałam jeszcze okazji przeczytać, ale słyszałam, że również warto

Zgodzę sie z wypowiedzią powyższą: `Gra anioła` jest zdecydowanie slabsza od `Cienia wiatru`. Czasami miałam wręcz wrażenie, że została napisana tylko po to, by zbić kasę na motywie z poprzedniej ksiązki, która cieszyła się i nadal cieszy nieopisaną popularnością.
Osobiście czytałam `cień wiatru` z wypiekami na twarzy. Praktycznie nie rozstawałam się z książką, póki jej nie dokończyłam. Nadal jestem po jej wielkim urokiem.
a `Marina`? Bardzo dlugo na nią czekałam. Według mnie w rankingu książek Zafona powinna znaleźć się na II miejscu, za `Cieniem wiatru` lecz przed `Grą Anioła`. Mimo innej tematyki, zdecydowanie bardziej wciąga niż ta ostatnia.

Tak, spotkanie z tą powieścią było wielką przyjemnością. Ciekawiło mnie zakończenie (szczególnie, czy w pewnym punkcie mam rację), jednocześnie nie zależało mi na szybkim poznaniu jego, było mnóstwo innych interesujących fragmentów, wartych uwagi. Czytało się zupełnie inaczej niż zazwyczaj. Czuję się oczarowana "Cieniem wiatru", chociaż niektóre fragmenty były smutne, bardzo smutne.
W chwili gdy Daniel Sempere odwiedził po raz drugi Cmentarz Zapomnianych Książek, przyszło mi na myśl, że wiem, kim jest Lain Coubert.  Lubię mieć rację. 
Tak swoją drogą, sama chciałabym odwiedzić takie miejsce jak Cmentarz Zapomnianych Książek, to musiała być niezwykła przygoda. Ach!

Jeszcze jedno mi się nasuwa na myśl tak na koniec: Ricardo Aldaya uważał, że może sobie pozwolić na wszystko, co mu się żywnie podoba, nie dbając o jakąkolwiek odpowiedzialność za swe czyny, potem gdy wszystko zaczęło się walić, wplątał i kazał innym ponosić konsekwencje, a sam umył ręce od tego.

Moja siostra odzyskała "Cień wiatru"!!!
Zamierzam tę książkę ponownie przeczytać, jak też "Grę Anioła", którą posiadam. No i zakupić "Marinę". "Grę..." mam w twardej okładce i zastanawiam się, w jakiej okładce kupić "Marinę"... Kusi mnie twarda, ale miękka jest dużo tańsza.

Chcę Wam przy okazji polecić książkę "Trzynasta opowieść", która jest klimatycznie zbliżona do "Cienia.." i "Gry..."
http://selkar.pl/trzynasta_opowiesc_setterfield_diane_p_97307.html Czy ktoś czytał??

"Trzynastą opowieść" czytałam i nawet posiadam, jednak uważam, że to porównanie do tych pozycji, o których jest wątek, jest przesadzone. Taki chwyt marketingowy. Kto się będzie tym sugerował, to się nieźle rozczaruje. Ale książka ta ogólnie podobała mi się.

"Grę..." mam w twardej okładce i zastanawiam się, w jakiej okładce kupić "Marinę"... Kusi mnie twarda, ale miękka jest dużo tańsza.

ja się szarpnęłam, zakupiłam w twardej  (chociaż chwilę w księgarni spędziłam, zanim sie namyśliłam - niczym pragnienie - sprite, miękka- twarda    (grę, i cień mam w miękkiej... )

Ano na takiej podstawie porównałam "Trzynastą opowieść", że po 1sze również jest o książkach, po 2gie też jest dość w mrocznej estetyce utrzymana, no ale to było z mojej strony bardzo luźne skojarzenie: ot, przypomniało mi się przy okazji.

Jeśli kogoś drastycznie zszokowałam lub uraziłam tym porównaniem  to ajemsorry...

etko,

Ja mam edycję w twardej oprawie. Dostałem na święta. Pięknie to wygląda w rękach i jeśli planujesz zakup to to wydanie bym właśnie polecał. No chyba, że po Grze Anioła uznasz, że szkoda kasy dla Zafona. Mnie taka myśl nawiedziła i gdyby nie Św. Mikołaj mogło by się zdarzyć, że książki by w moim domu nie było. Ale cieszę się, że tak się nie stało, bo miałem jednak sporo radości z lektury.

Jak ładnie się do mnie zwracasz... 

Obie wcześniejsze książki już kiedyś przeczytałam, jednak bardzo dużo czasu minęło między jedną a drugą. Pamiętam, że "Cień wiatru" bardzo mi się spodobał, wręcz zafascynował mnie. Nawet siostra wówczas stwierdziła, że jest to jej ulubiona książka. Czytając "Grę Anioła" niewiele pamiętałam z treści "Cienia wiatru", bardziej takie ogólne informacje, że Barcelona, że Cmentarz Zapomnianych Książek... Nie potrafiłam i nie potrafię ocenić, która jest lepsza... dlatego nie czuję żadnej niechęci... nie jestem zawiedziona. "Grę Anioła" czytało mi się bardzo dobrze, aż tak, że nie byłam w stanie się uczyć (zawaliłam przez nią egzamin na kursie pedagogicznym, ale potem wyszło mi to na dobre). Dlatego teraz, również po przeczytaniu Twojej wypowiedzi, Uczniu skłaniam się ku "Marinie" w twardej okładce.

"Cień wiatru" nie jest mój. Być może go sobie kiedyś dokupię...  i na mojej półce będą stały trzy piękne książki Zafona w twardych okładkach.