Ok, nie zauważyłam.

Jak można dobrze wspominać Cierpienia Młodego Wertera, czyli "poradnik jak być bardziej emo?"

Jakież to były piękne czasy jak nie było jeszcze emo. Smutni ludzie siedzieli po prostu w domach i nie zarażali swoimi smutami całej reszty.

A gdybyście mogli wybrać, zaproponować nauczycielowi lekturę do omówienia na języku polskim, taką, której w szkole nie mieliście a uważacie, że by się nadawała?

Jestem jedną z tych szczęśliwych osób, która miała wątpliwą przyjemność omówić lekturę zaproponowana przez ucznia - pupilka 
niestety reszta klasy nie miała nic do powiedzenia, a sama książka większości nie przypadła do gustu.

Nauczyciel musi wypełnić tzw przykazania z podstawy programowej. Omówić epoki, tło historyczne itd, ale to w jaki sposób to zrobi to już jego wolna wola. Jeżeli ktoś jest nauczycielem z powołania i lubi to co robi na pewno osiągnie dużo więcej, tak jest i będzie w każdym zawodzie.
Młodych ludzi trzeba jakoś zachęcić do przeczytania lektur, może nie nakładać szablonu np na wiersze- one mają być podstawą wolnej interpretacji. Przeczytanie w całości Pana Tadeusza nikogo nie uduchowi, ja sama dobrze zniosłam opracowanie wszystkich ksiąg ale większość koleżanek i kolegów przeklinała autora za każdy kolejny wers. Wystarczyłoby podać 1 księgę jako przykład...

 
cdn

Murietko, masz całkowitą rację. Ja jestem takim przypadkiem... skończyłam szkołę średnią nie opracowując nawet "Roku 1984" Orwella. Nawet "Mistrza i Małgorzaty" Bułhakowa. Nie miałam pojęcia kim jest Proust, Mann, Grass... dopiero na studiach mnie oświecono.

O dziwo, szalenie mi się podobała "Lalka" Prusa. Przeczytałam w dwa dni, co z tego, jak szczegółów nie zapamiętałam i pani powiedziała, że nie przeczytałam... (skoro wiedziała lepiej...)
"Przedwiośnie" Żeromskiego.
"Granica" Nałkowskiej. Świetna!

"Cierpienia młodego Wertera" - o nie! I jeszcze ta interpretacja... Werter był rozdarty wewnętrznie... co drugie zdanie zawierało to określenie "rozdarcie wewnętrzne"... wrrr... to takie ograniczające!

"Przedwiośnie". Rewolucja ideowa. Pada pytanie: jak "naprawić" Polskę? I w to wszystko jest wplątany młodzieniec, Cezary Baryka. Polska, szklane domy... fantastyczna wyobraźnia Czarka. Realia polskie. Piękna powieść... I film mi się nawet podobał.
"Granica". To nie harlequin, bo nie są opisywane jakieś perwersyjne sceny. "Granica" to analiza psychologiczna bohaterów. To jest to. Bardzo mi się podobało. No i zauważyłam, że retrospekcje też mi się podobają. Zarówno w "Granicy", jak i w "Lalce".

Jak chodzi o Przedwiośnie to fajna wizja szklanych domów, trochę ma pewnie z harlequina ale osadzone w bardzo ciekawym kontekście (zagłębiając się w historię miasta pod tytułem Baku wreszcie widać, że Polacy nie mieli wcale najgorzej). Co do Granicy to sorry ale ta książka nie wyróżniła się totalnie niczym???