Zakładam ten wątek w sumie z ciekawości i z pewnymi wahaniami (zastanawiam się, czy ten pisarz zasługuje na umieszczenie go w kategorii literatura piękna).   

A natchnieniem dla mnie jest wątek o Coelho,  mało kto go lubi, ale szumu o jego książkach jest sporo, widać to po gorącej dyskusji na forum.

No więc czy pan William Wharton budzi u was takie skrajne emocje jak u mnie?   No i która z jego powiastek jest według was najgorsza? 

Ptaśka dało się jakoś przeczytać ale Spóźnieni kochankowie to jest już masakra.

Nie mam nic przeciwko opisywaniu seksu, ale już sceny miłosne z niewidomą, dość wiekową niewiastą to nie dla mnie, i żeby to tylko o to chodziło, ten dziwny romans opisany jest w taki sposób, że wywołuje mdłości, a autor usilnie stara się przekonać czytelnika o pięknie tej miłości. Taka "łopatologia", Wharton stara się wszystkich przekonać do swoich tez i założeń.   

Nie słyszałam o tym autorze. Widzę, że podobnie do Coelho pisze.

Na zasadzie "Wielki Mistrz Literatury czyli wręcz odwrotnie"?
Pogrzebałam i co się okazuje, że ten pan jest bardzo wszechstronny - psycholog, malarz pisarz... Ale obrazów nawet w googlach nie znalazłam. 

Kamila, jak ci się udało nie słyszeć o Whartonie? To mój drugi "ulubieniec" po Coelho. A najbardziej dobijające jest to, że pisał wciąż i wciąż jedną książkę. Ciągle o tym samym...

staje w obronie " Spoznieni kochankowie"!!! po pierwsze uwazam, ze to co wiekszosc oburza w tej ksiazce i sie nie podoba to , to co krm03 wyzej napisala-sceny milosne starszych ludzi,a moim zdaniem tyle sie pisze o seksie mlodych,ze dlaczego starsi nie maja prawa,zeby pisac o nich w tym a nie innym kontekscie?
Po drugie to co on napisal jest jak najbardziej realne, nie zpaominajcie,ze w kazdym kraju , na kazdym kontynencie zyje sie inaczej. Ja z malej Polskiej wioski przenislam sie do jednej ze stolic Europy i uwierzcie,ze nic juz mnie nie zadziwi,zaden zwiazek!
Ksiazke polecam i wrod znajomych tez sie przyjela

A wydawało mi się że o Whartonie słyszeli wszyscy  
Moja krytyka nie dotyczy tematów podejmowanych przez Whartona ale o sposób, w który je opisuje. Czyli scena miłosna między wspomnianymi wcześniej osobami nie raziła by mnie gdyby opisał ją "mistrz pióra" w ekscytujący sposób. Z erotyką nie można przesadzić, ciekawiej się czyta jeśli zarysowane są tylko kontury danej sytuacji ( a resztę dopowiada wyobraźnia), ale u Whartona scena jest opisana z wszystkimi biologicznymi wątkami, aspektami itd.
Jestem jak najbardziej tolerancyjna, i mnie też już nie wiele w życiu zadziwi, ale pisanie w stylu: "ona dotknęła... na co on..., po czym oboje..., i trwało to tyle a tyle minut, dopóki nie...          To nie dla mnie.

Etka nie wiem czy jego książki nie są czytywane przez "nasze" pokolenie, tylko przez starsze. Moja przyjaciółka dziewczyna około dwudziestki zaczytuje się nim bez pamięci, i swego czasu próbowała mnie zarazić tą pasją. Nie udało się jej, ale rezultat jest taki, że chociaż go nie lubię to znam większość jego książek.

Kamilo w przypadku Whartona to oglądanie filmów na YT to chyba ciekawsza alternatywa , ale nie narzucam swoich opinii, przeczytaj kiedyś, to zrozumiesz za co jedni go kochają a inni nienawidzą.