Ach, spojrzałam na regał z książkami i jednak Rubio czytałam! I bardzo pozytywnie ją oceniam, wręcz rozczuliiła mnie ta historia...

Swego czasu przeczytałam kilka książek tego autora. Wiadomo: moda  i pochlebne recenzje  . Najbardziej podobał mi się "Szrapnel", który ukazuje oblicze wojny. Pokazuje jej tragizm i bezsens.  Książkę warto przeczytać 

Mi z jego książek podobał się tylko "Ptasiek". Reszta była dla mnie co najmniej dziwna  A już "Dom na Sekwanie" to kompletna porażka, czytając to zastanawiałam się dlaczego nie wydano tego w postaci poradnika 'jak ze zwykłej barki zrobić barkę mieszkalną"

W sumie gdyby nie "Ptasiek" stawiałabym książki tego pana, tak jak książki Coelho, na półce z napisem "nigdy więcej".

Akurat tez miałam pisać o "W księżycową jasną noc". Ta książka zrobiła na mnie bardzo duże wrażenie --jest bardzo nastrojowa, ma coś z bożonarodzeniowej baśni i z "Czasu Apokalipsy". Jest niejednoznaczna i ukazuje bezsens wojny w wyjątkowo przejmujący sposób.
Ja jestem starą babą, w moich czasach wszyscy czytali Coelho i Whartona -- i Jonathana Carrolla -- więc jakoś nie przepadam za żadnym z nich, ale kilka ich książek jest wyjątkiem.

Wharton czasy ogromnej popularności w Polsce ma już za sobą i chyba raczej to nie dziwi, że młodsi (niż te 30 lat) w zasadzie nie wiedzą kto to i co to. Media już nie robią takiego szumu. Fakt że podobne oceny do Coelho... ale dlaczego są podobne to nie mogę zrozumieć. 

Dla mnie to Coelho łopatologicznie próbuje przepchnąć prawdy - swoje prawdy o świecie. Na dodatek są to prawdy, które każdy doskonale zna i nic odkrywczego tu nie widzę. Ot używanie wielu słów dla powiedzenia czegoś co można jednym.
A Wharton opowiada historie. Ktoś napisała, że wszystkie jego książki są o tym samym. Jeśli powiedzieć, że o ludziach i ich historiach - to zgadzam się w 100%. Ale każda jest inna. I nie tak dydaktyczno-moralizatorska jak pan na C.

Zupełnie nie rozumiem zachwytu Ptaśkiem, wydaje mi się mocno przereklamowany. Dla mnie książka number 1. Whartona to W księżycową jasną noc i w ogóle uważam ją za jedną z lepszych książek. Druga która zawsze mi się kojarzy z W księżycową... to Król szczurów ale to już zupełnie inna bajka, inna wojna...

Nie znaczy to,że czytam jego książki jedna po drugiej. Wg mnie ma dość ciężki styl i muszę 'odpocząć' po każdej jego książce. Co nie znaczy,że są to źle napisane książki.

Gust to rzecz względna - każdy o tym wie. Więc dlaczego mówicie o 'nawracaniu'?

Po prostu niektórzy lubią narzucać innym swoje zdanie, bo oni wiedzą lepiej od innych.