Już bez przesady.... nie zakładajmy wątku o każdej książce...

Dlaczego nie mielibyśmy zakładać wątku o każdej książce? Przecież po to jest to forum, tak?

Ania jest fascynująca. Na każdej stronie widać, że L.M.Montgomery kochała swoją wyspę, swoją bohaterkę, choć po koniec sagi zapewniała, że ma już jej dość. Wyspa Księcia Edwarda kojarzy mi się z magicznym miejscem, bardzo chcę zobaczyć ją kiedyś na własne oczy. Przygody Ani, jej dorastanie, miłość, małżeństwo oswoiły mnie swego czasu z myślą, że sama kiedyś będę "dorosła". W wieku 15 lat osiągnięcie 25 roku życia wydawało się zgrzybiałą starością...

Fani są, antyfani również. Zresztą tak jak przy każdej innej książce. Ja za Anią nie przepadałam, może i dlatego, że była lekturą?

"Anię..." fajnie się czytało mając te piętnaście lat... ale później to już mnie nużyły jej przygody... jakie przesłodzone... to chyba był efekt wieku dojrzewania... :x sentyment do "Ani..." mam, chętnie do niej powrócę.

etko, to chyba nie czytałaś dalszych części "Ani..."

Mam wszystkie części i sięgam do nich od czasu do czasu znajdując w kazdym wieku coś innego dla siebie.
Bardzo lubię klimat Wyspy Księcia Edwarda z przełomu wieków XIX i XX.
Moze się wydawać, że to jakieś tam czytadło a te ksiażki wbrew pozorom zawierają dużo mądrych rzeczy, nie mówiąc o cieple

Ja natomiast uważam, że Ania jest książką, do której wiele osób musi dojrzeć... nie pod względem, że to ambitna książka, tylko sama wiem po sobie, że jako lektura była dla mnie okropna, natomiast już po paru latach stała się wspaniałą, śmieszną historyjką, która z każdą następną częścią stawała się coraz bardziej poważna i wprowadzała do dorosłego życia

"Ania z Zielonego Wzgórza" tak bardzo mi się spodobała, że przeczytałam dalsze części i parę innych powieści Montgomery. Wtedy bardzo lubiłam tę autorkę. Pomimo że tomy Ani stoją na półce, nie próbowałam sięgać po nie ponownie, nie wiem, czy teraz również podobałaby mi się ta historia, tyle się zmieniło.