Ale tą książke Goszcz wydała chyba jej matka, po śmierci tejże, na podstawie jej notatek - więc chyba nie można mieć pretensji, że nie ma świetnego stylu

No, właśnie. Tak mi się wydawało, że coś jest nie tak z tym nazwiskiem.

To są notatki tej dziewczyny z podróży, które są raczej mało porywające. Widać nie jest to styl, który do mnie przemawia. Chociaż wyprawa naprawdę dla odważnych. Choszcz zmarła na malarię w trakcie podróży...

W zasadzie chodziło mi o to, że poglądy, które prezentuje wszem i wobec w TV, psują mi obraz człowieka. Mam swoje poglądy, ale czy od razu muszę to ogłaszać jako prawdę absolutną?

Jak tylko pojawią się jakieś wznowienia to na pewno będziecie o tym poinformowani jako pierwsi ;] Na chwilę obecną niestety nakład wszystkich książek został wyczerpany. Chociaż pojawiła się informacja, że szykuje się wznowienie książki WC na końcu Orinoko

"W tej książce zabiorę Państwa na wyprawę nad Orinoko. Będzie dziko, niebezpiecznie, nielegalnie - zupełnie jak w dziewiętnastowiecznej powieści podróżniczej. Suche pustkowia sawanny, parna gęstwina puszczy; konno, łodzią, na piechotę; pośród dzikich plemion; kolumbijskiej mafii przemytniczej, Gwardii Narodowej, partyzantów i wreszcie opryszków pospolitych, nigdzie nie zrzeszonych...

Przed naszymi oczami będą się działy rzeczy mało prawdopodobne, a jednak istniejące w świecie współczesnym; realne jak nabita na czole śliwa. Z drugiej strony, wszystko rozegra się jak klasyczna, stara baśń: za morzami, za górami i za lasami - na końcu Orinoko.

WC na końcu Orinoko to połączenie komedii, przygody dziennikarstwa, literatury pięknej i naukowej. Nazwanie tej książki reportażem z Amazonii - to za mało, nazwanie powieścią podróżniczą - to zbyt wiele.
A nadto tyle tam wtrąceń filozoficznych, tyle twardego wykładu antropologii kulturowej, że nie sposób pozostać przy ogólnym stwierdzeniu "literatura piękna" czy "literatura faktu".
WC na końcu Orinoko to dzieło z literackiego brązu -szlachetny stop gatunków i form. A do tego śmieszny do posikania w portki".
- Z pośmiertnej recenzji Melchiora Wańkowicza (najprawdopodobniej)


Prawdziwą satysfakcję przeżyję wtedy, gdy spocony ze śmiechu Czytelnik nie będzie w stanie uwierzyć, że to wszystko przytrafiło mi się naprawdę - napisał W. Cejrowski we wstępie do swojej poprzedniej książki "Podróżnik WC". Słowa te są jeszcze bardziej aktualne w trakcie lektury "WC na końcu Orinoko".

Wiem, wiem, że te poprzednie książki były wydawane w jakichś śmiesznych nakładach typu 1300 czy 2000 książek
ale jak juz WC ma prawie swoje wydawnictwo, to moglby sie pokusic o wznowienia, bo zainteresowanie napewno bedzie duze

Na allegro za kilka dych popchniesz ;-)

Ja tak się zbieram i zbieram, żeby posprzedawać to, co mi zalega w piwnicy, ale jakoś nie potrafię się z książkami rozstać... I pewnie znowu się skończy na tym, że dokupię nowe półki... Powinnam bibliotekę otworzyć u siebie...