Ale tym książkom służy czytanie jedna po drugiej, bo łatwiej łączysz wątki i wszystko pięknie się układa.

Bardzo fajna trylogia. Dobrze i szybko się ją czyta. Świetnie zarysowane postacie, dobre tempo akcji i przemyślana intryga.

Co nie zmienia faktu, że pierwszy tom jest najlepszy (moim zdaniem) - pozostałe dwa nieco słabsze ale zdecydowanie warte przeczytania.

Jedno co odradzam : NIE OGLĄDAJCIE EKRANIZACJI przed książkami. Pomijając fakt, że filmy są moim zdaniem beznadziejne (fatalnie dobrani aktorzy - oprócz Lisbeth, akcja poprowadzona tak, że się ziewa i chce usnąć) to jeszcze fabuła poprowadzona w stosunku do książek w sposób który mi się osobiście bardzo nie podobał (poprzestawiane wątki i zmiany w stosunku do książki, spoilery zdradzające szczegóły z drugiego tomu książki).

Mnie się najbardziej podobała dwójka: niesamowicie mnie wciągnęła i pochłonęła całość mojego wolnego czasu a nawet nieco z tego mniej wolnego

Zgadzam się -genialna Trylogia!!!

Właśnie niedawno skończyłam trzeci tom. I muszę przyznać, że "Zamek z piasku..." podobał mi się najbardziej ze wszystkich trzech. Całość - świetna.
Chociaż tak do połowy pierwszego tomu nieraz zastanawiałam się, gdzie ta wartka akcja i o co w ogóle cały ten szum 

No, miało powstać jeszcze kilka części, ale niestety Larsson zmarł.

Powieść "Mężczyźni którzy nienawidzą kobiet" pochłonęłam w jakieś 4,5h. Ta książka uwiodła mnie już od pierwszych stron, nie sposób było się oderwać od lektury. Podobnie zresztą było z pozostałymi dwoma tomami "Millenium".
Stieg Larsson miał lekkie pióro, zdolność do tworzenia wciągających historii oraz pasjonujących postaci - wpadający w tarapaty z powodu (wy)tropienia prawdy dziennikarz śledczy Mikael Blomkvist i niepozorna, ale jakże charyzmatyczna! hakerka Lisbeth Salander. Dla mnie w tych książkach było odrobinę za dużo polityki. Z drugiej jednak strony takie ujęcie tematu przybliża nam obraz społeczeństwa szwedzkiego.       

Millenium czytałam w okresie, w którym powinnam się uczyć do matury. No ale wyrzuty sumienia nie były na tyle silne, żebym odstawiła tą rzecz na później.
Cała seria była dla mnie niebywale wciągająca i jak okazało się, że ostatni tom jest źle wydrukowany, okropnie się zezłościłam.
 Najbardziej spodobała mi się postać Salander i ciężko żałuję, że Larsson nic więcej już nie napisze.